حلقۀ کاتبان:
کاتبان، حلقۀ نویسندگانی است كه چشم به میراث عزیز کهن اسلامی و ایرانی دوخته‌اند و هر یک به سهم خود، به موضوعی می‌پردازند كه بتواند گوشه‌ای از شکوه و عظمت این میراث ارزشمند را تبیین کند.
حلقۀ کاتبان آداب خویش را از لابلای نقوش تذهیب و نگاره‌های نسخ خطی، از مطاوی دستنویس‌های بزرگانی كه با هنر متعالی، آثاری در خورِ کمال انسانی خویش آفریده‌اند، برگرفته است و از قید قانون و ضابطه‌های ارباب نگارش و قلمفرسایی آزاد است.
حلقۀ کاتبان، مجموعه روزنوشت‌هایی است در باب نسخ خطی، تراجم، تاريخ علم و معرفت و یاد و یادبود بزرگان.



نمایش ایمیل به مخاطبین





نمایش نظر در سایت

برخیا به جویا جهانبخش
۲۵ فروردين
شصت سال پیش ابیات کلاسیک را دربرخی از مجلات دستکاری می کردند، از جمله این بیت:

خرکی را به عروسی خواندند
گفت: مرسی نمیام کار دارم

با احترام
سروش شهریاری به حسن انصارى
۲۵ فروردين
با سلام.
اگر امکان دارد درباره نظریات ابوحامد غزالی هم در این مورد بنویسید. به نظر می‌رسد (بر اساس نظر آقای فرنک گریفل در "Al-Ghazalis Concept of Prophecy") غزالی لفاظ قرآن را برساخته پیامبر می‌دانسته است. با توجه به خراسانی بودن غزالی و غلبه افکار متصوفه در نظریات کلامی او، آیا می‌شود بر این فهم آقای فرانک صحه نهاد؟
اسفندیار صفری به جویا جهانبخش
۲۴ فروردين
سلام و درود خدا بر استاد جویا جهانبخش، کم پیش می آید نوشته ای را از شما بخوانیم مطلبی یاد نگیریم اهل پژوهشی که همواره سخن تازه از قلمش تراوش می کند....
توضیحِ جویا جهانبخش:
با سلام و سپاس فراوان
رَحِمَ اللهُ مَن قال: ما که باشیم که اندیشۀ ما نیز کنند!
باز هم از نیکوگمانی و عنایتِ جَنابِ عالی سپاسگُزارم
علیرضا علوی منش به فاطمه قاضیها
۲۰ فروردين
با سلام
و با تشکر از شما
آیا امکان دارد مطلب مجله جهان زنان را هم ضمیمه فرمایید؟ آیا این مطلب در دسترس هست؟
بسیار جالب خواهد بود اگر مطلب آن مجله را هم مورد مطالعه قرار دهیم تا متوجه مطلب شادروان آیت الله مدرس بشویم.
با آرزوی موفقیت و سلامتی



با سلام و درود و تشکر از توجهتان ، خیر متاسفانه مطلب مجله جهان زنان در دسترس اینجانب نیست ولی شاید مطالب ذیل بتواند به شما کمک کند.
جهان زنان مجله‌ای ویژه حقوق زنان و آموزش آنان بود که آفاق پارسا به سال 1299در مشهد چاپ آن را آغاز کرد و بعدها انتشارش را در تهران ادامه داد. به رغم اتخاذ لحنی میانه‌رو هنگام سخن‌راندن در آموزش زنان، چاپ مجله با مشکل رو به رو شد. در پی انتشار شمارۀ پنجم پس از نشر نامهٔ سردبیر پیرامون کشف حجاب و حقوق برابر، فخر آفاق به قم تبعید و امتیاز نشریه‌ جهان زنان هم لغو شد.
«فخرآفاق پارسا» از نخستین زنان روزنامه‌نگار دوران مشروطیت بود. او در سال ۱۲۷۷ ه.ش. در تهران متولد شد. فخر آفاق به زنان عربی و فرانسه تسلط داشت و بیشتر تحصیلات و دانشش را در کلاس‌های خصوصی و با معلم سرخانه در منزل پدری کسب کرد.
وصلت فخر‌ آفاق با فرخ‌الدین پارسا، از روزنامه‌نگاران مشهور و مدیر داخلی روزنامه‌ «ارشاد» پای فخر‌ آفاق را به جهان پرتلاطم مطبوعات باز کرد. همسرش صاحب امتیاز نشریه «جهان زنان» بود و در بازگشایی روزنامه به او کمک کرد.. طبق اعلامیه دو هفته‌نامه «جهان زنان» در نخستین شماره، قرار بود که لحن نویسندگان آرام و محافظه‌کارانه باشد. فخر‌آفاق هم از آن دست فعالان حقوق زنان بود که از واژگان و انتقادهای تند در نوشته‌های خود و مجله‌اش استفاده نمی‌کرد. حتی بر این نظر بود که مجله نباید در امور سیاسی داخل شود یا با افرادی که مخالف حقوق زنان هستند وارد مجادله شود. در شماره اول درباره مشی این مجله نوشته شده است: «افکار ما: تربیت خود، تعلیم نوع خود، ثبوت والامقامی خود، اثبات لزوم پیروی از شرایع نبوی و بالاخره تذکار روش زندگانی و سلوک با سرپرستان و شوهر که هم تامین دنیای ما را کرده، مظلوم وار در زیر لگد و مشت شوهر جان نداده یا به طناب قساوت آنان مصلوب نشویم و هم به اجر اخروی و مواعید پیغمبر نایل گردیم. عمل ما تنها از روی شرایع نبوی و دین حقه اسلام است و آنچه می‌خواهیم را از حضرت حق طلب می‌کنیم.»
فهرست مطالب شماره اول این نشریه حوزه‌های مورد توجه و علاقه دست‌اندرکاران آن را در زمینه آموزش و تحصیل زنان، بچه‌داری و هنرهای زنان نشان می‌دهد. این فهرست به شرح زیر است: «عمل و امل (آرزو) زنان جهان، لزوم تعلیم زنان، بچه پروردن، زنان نامی، پخت‌ و پز، مفاخر زنان، اشعار، مطایبه، سپاسگزاری، اطلاع، و اولین خدمت.» هنوز تعداد زیادی از شمارگان این مجله منتشر نشده بود که فرخ‌الدین پارسا، همسر فخر‌آفاق به تهران منتقل شد. چاپ دوباره جهان زنان در تهران به تعویق افتاد و نهایتا در مهر ماه ۱۳۰۰ ه.ش. از سر گرفته شد. دفتر مجله در خیابان ناصرخسرو بود و نشریه در قطع کوچک خشتی و با چاپ سربی در مطبه باقرزاده منتشر می‌شد. گرچه چاپ «جهان زنان» با ماه‌ها تعویق در تهران از سر گرفته شد اما عمر آن چندانی طولانی نشد. لحن نوشته‌ها در شماره جدید تیز‌ و برنده‌تر شده بود. دو مطلب جدید در شماره پنجم با نام «لزوم تعلیم زنان» و «از حالا» به انتقاد از وضعیت نابرابر زنان و مردان پرداخته و به اختلافات در سطح مخاطبان دامن زد. مجله در جا توقیف شد. سید حسن مدرس نامه‌ای تند ( همین نامه ای که به اشتراک گذاشته شده )در اعتراض به محتویات مجله نوشت و همین موضوع سبب شد که مطالب آن را ضد دین بخوانند........»ر.ک https://tavaana.org/fa/JahanezananMag
لازم به توضیح است که فخر آفاق پارسا مادر فرخ رو پارسا وزیر آموزش و پرورش پهلوی دوم بود.
رضا مصطفوی به حسن انصارى
۱۹ فروردين
سلام. با آرزوی توفیق... امیدوارم این کتاب را همراه با ترجمه‌ای دقیق و شیوا منتشر بفرمایید. به شدت علاقه‌مندم دیدگاه شما را درباره این کتاب ببینم.
نصری به جویا جهانبخش
۱۸ فروردين
با سلام و عرض ارادت و با سپاس از مقالات و یادداشتهای محققانه و سودمندی که گاه و بیگاه در یادگارستان به اشتراک می گذارید. مصدر کم کاربرد «پاشتن» (= پاشیدن و ریختن) در کتاب مستطاب «ذيل فرهنگهای فارسی» (ص 82) با اين بيت از داستان پدماوت، مدخل شده است:
از سوختگیش بازمی داشت
وز دیده بر آتش آب می پاشت

با احترام

توضیحِ جویا جهانبخش:

با سلام و سپاس

هم تازه‌رویم، هم خَجِل، هم شادمان، هم تنگدل، ...

شادمانم از این که گواهِ دیگری بر استعمالِ این لغت یافت شد. تنگدلم از این که چرا به عقلم نرسیده بود به تألیفِ مُنیفِ اُستادم آقایِ دکتر رواقی هم در این باب مُراجعه کُنم و این شاهد را بر آنچه دیده بودم مَزید سازم!
خُداوند عُمرِ اُستادِ لُغَویِ مِفضالمان آقایِ دکتر رواقی را دراز گرداناد و ما را از إِفادات و تَذکارهایِ حضرتِ مُستَطابِ عالی بی‌بَهره مَگُذاراد! بمَنّهِ و کَرَمِه!
حسنیان به جویا جهانبخش
۱۵ فروردين
هنر در محاورات مردم سرخۀ سمنان، هنوز در همان معنای کهن به‌کار می‌رود و «هونَر» تلفظ می‌شود.
محمد حسن رضوی به حسن انصارى
۱۲ فروردين
استاد سلام علیکم...مطلبی در کانال تلگرام مرقوم فرمودیددر مورد ایرادهای چاپ کتاب کافی وفرق بین تخریج حدیث با شواهد جمع کردن ...من فرق این دو را متوجه نشدم میشه بیشتر توضیح مرقوم بفرمایید وذکر مثال ...ضمنا از مطالب رجالی وحدیثی شما خیلی استفاده میکنم وبه سهم خودم سپاسگزارم...



در مقالات آینده توضیح خواهم داد ان شاء‌الله